Behçet Mahir Meddah

Behçet Mahir,  Azerbaycan ve Doğu Anadolu’da köklü bir geçmişi olan ve geniş bir alana yayılan halk öykücülüğünün () son temsilcilerinden âşık. On üç yaşında bir rüya görerek âşıklığa başlamış, ’ın yanında yedi yıl çıraklık etmiştir.(d. 1915, Erzurum 6. 22 Haziran 1988, Erzurum).

Erzurum kahvelerinde öykü anlatan ve şiirde Sümmaninin etkisi altında kalan Meddah Behçet Mahir, ezberindeki çok sayıda halk öyküsüyle bu edebiyat dalının çağımızdaki en büyük temsilcisi olmuştur. Erzurum Atatürk Üniversitesi öğretim üyelerince bilim dünyasına tanıtılmıştır. Ezberindeki öykülerin büyük bir bölümü derlenerek zengin bir arşiv oluşturulmuştur. Bunlardan Köroğlu ( (der. M.Kaplan, M.Akalın, M.Bali), Âşık Garip (bak. Aşık Garip Hikâyesi) ve (der. F.Türkmen), (Emrah ile Selvihan) (der. M.Bali) karşılaştırmaları yapılarak yayımlanmıştır. Behçet Mahir’in bildiği öyküler arasında Kirmanşah, Zaloğlu Rüstem, Ferhad ile Şirin, Leyla vü Mecnun, Kerem ile Aslı, Yaralı Mahmud, Hâtem-i Tâi, , , , Seyfü’l-Mülük, ve Derdiyok ile Zülfüsiyah da vardır.

Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan ilk Arap yazar

 

 

Sen de birkaç kelam et...

Select Language