Ernst Lubitsch

Ernst Lubitsch, Alman asıllı, Ameriklı yönetmen, yapımcı, yazar ve oyuncu oldu. Görkemli komedileri ona ’un en zarif ve sofistike yönetmeni olma ününü verdi; prestiji büyüdükçe, filmleri “Lubitsch dokunuşuna” sahip olarak tanıtıldı (d. 28 Ocak 1892, Berlin, Almanya ö. 30 Kasım 1947, , ABD).

I. Dünya Savaşı’nın hemen öncesinde tek makaralık komedi filmlerinde oyunculuk ve yönetmenlik yapmaya başladı. 1915-18 arâsında 12 kısa komedi filmi yaptı. Savaş sonrasında çektiği zengin kostümlü filmleri, ülke dışında gösterilen ilk Alman filmleri oldu Özellikle yenilikçi kamera kullanımıyla övgü toplayan bu filmlerin en önemlileri arasında Madame Du Barry (1919), Sumurun (1920), Anna Boleyn (1920) ve Das Weib ‘des Pharao (1921; Firavunun Karısı) yer alıyordu.

Türk yazarların oyunlarına yaptığı dekorlar ve yönettiği Bitmeyen Yol (1965) filmiyle tanınan senarist, yönetmen

 

Lubitsch, Die Puppe (1919; Bebek) ve Die Austernprinzessin (1919; İstiridye Prensesi) adlı kömedileriyle yönetmen olarak kendini kabul ettirmişti. 1923’te, gösterişli Hollywood yapımı Rosita’da (1923) Mary Pickford’u yönetmesi istendi. Böylece Lubitsch ABD ye göç eden ilk önemli Alman yönetmen oldu ve kazandığı başarı üzerine birçok başka sanatçı da aynı yolu izledi. Lubitsch bundan sonraki beş yıl boyunca, kendi adıyla anılacak olan belirgin bir üslüp geliştirdi. İroniyle zarif nükteleri birleştiriyor ve ortaya cinsel imalarla yüklü incelikli bir komedi çıkarıyordu. Bu tarzdaki ilk yapıtları arasında, (1924; Yasak Cennet), dekor tasarımı alanına büyük yenilikler getiren (1924; Evlilik Çemberi), Lady Windermere’s Fan (1925; Lady Windermere’in Yelpazesi), (1925; Bir Daha Öp Beni) ve So This Is Paris (1926) gibi sessiz komediler yer alıyordu.

Lubitsch, The Love Parade (1929; Aşk Resmi geçidi) ve Monte Carlo (1930) adlı ilk sesli filmlerinde, kamerayı ses geçirmez kutusundan çıkarmış, sessiz çekim vere filmleri sonradan seslendirmişti. 1930 lardaki Maurice Chevalier ve Jeanette MacDonald’lı müzikallerinde de şarkıları olay akışının doğal bir parçası olarak kullanan ilk yönetmen oldu. Özellikle parlak kamera çalışmalarıyla dikkatleri çeken başka türde filmleri olduysa da, Lubitsch’in asıl başarısı komedi alanındaydı. Bunlar arasında The Merry Widow (1934; Şen Dul), Angel (1937; Melek), Ninotchka (1939; Gülmeyen Kadın), The Shop Around the Corner (1940; Köşe Başındaki Dükkân), That Uncertain Feeling (1941; O Belirsiz Duygu), (1942; Olmak veya Olmamak), Heaven Can Wait (1943; Cennet Beklesin), Cluny Brown (1946; Aşka Dönüş) ile ölümü üzerine Otto Preminger tarafından tamamlanan That Lady in Ermine (1948; Beyaz Kürklü Kadın) sayılabilir.

 

 

Sen de birkaç kelam et...

Select Language