Harry Edmund Martinson 48

Harry Edmund Martinson

, Ken­di kendini yetiştirerek İsveç Akademisi’ne seçilen (1949) işçi sınıfı kökenli ilk yazardır. 1974’te Nobel Edebiyat Ödü­lü’nü ’la paylaşmıştır ( d. 6 Mayıs 1904, Jamshög – ö. 11 Şubat 1978, Stock­holm, İsveç).

Çocukluğu yetiştirme yurtlarında geçti. Gençlik yıllarında ticaret gemilerinde tayfa­lık ve işçilik yaptı; bazen de günlerini serserilikle geçirdi. Rudyard Kipling’in The Seven Seas (1896; Yedi Denizler) adlı yapıtından etkilenerek yazdığı ilk şiir kitabı Spökskepp’i (Hayalet Gemi) 1929’da ya­yımladı. Gençlik anılarını Nässloma blom­ma (1935; Çiçek Açan Isırgan) ve Vägen ut (1936; Çıkış Yolu) adlı iki otobiyografik romanla, özgün ve duyarlı bir üslupla kaleme aldığı Resor utan mäl (1932; Amaç­sız Yolculuklar) ve Kap Farviil (1933; Elveda Burun) adlı gezi kitaplarında anlat­tı. En tanınmış  yapıtları arasında şiirlerini topladığı Passad (1945; Alize Rüzgarları), serserileri ve toplumdışı kalmış kişileri sevecen bir yaklaşımla incelediği Vägen till Klockrike (1948; Saatler Ülkesine Giden Yol) adlı roman ve uzay yolculuğu konusun­da epik bir şiir olan (1956) vardır. ’nın başarılı bir opera uyarlaması 1959’da Kari Birger Blomdahl tarafından gerçekleştirildi. Martinson yapıtlarında li­rik, akıcı, yenilikçi ve bazen de çapraşık bir dil kullandı. İmgeleri güçlü, üslubu çoğun­lukla aşırı gerçekçi ya da dışavurumcu, düşünsel yaklaşımıysa yalındı. 1929-40 ara­şında kendisi gibi işçi kökenli olan tanınmış İsveçli yazar ile evli kaldı.

ABD’nin ilk izle­nimci manzara ressamı

 

Sen de birkaç kelam et...

Select Language