Mazmun 48

Mazmun

, divan ve halk edebiyatlarında bazı kavramların anlatımında kullanılan kalıplaşmış söz (“boy” yerine “servi”, “kaş” yerine “yay”, “göz” yerine “nergis” vb gibi).

İslamdan önceki Türk edebiyatında ve eski halk şiiri geleneğinde de zaman zaman kullanılmış, divan edebiyatına temelde Fars edebiyatından girmiştir. Halk şairleri de bir olan divan edebiyatının kalıplaşmış sözcüklerini almış, hatta bunları hece ölçüsüyle yazdıkları şiirlere sokmuşlardır. Şairlerin kalıplaşmış birer mecaz olan bu sözcükleri sık sık yinelemeleri sonucunda asıl kavramlar bir süre sonra söylenmez olmuştur. Sözgelimi sevgilinin ağzı için “ab-ı hayat”, “lal”, “gül”, “gonca” gibi mazmunlar kullanılır. Okuyucu mazmunun ne anlama geldiğini beyitte geçen öbür sözcüklerin yardımıyla bulur. Daha önce hiç söylenmemiş mazmuna “” denir.

Hindistan’ın iki büyük destanlarından birisi olan 100 bin beyitten oluşan kahramanlık öyküsü

 

 

Sen de birkaç kelam et...

Select Language