Mehmed Kemal Kurşunluoğlu

Mehmed Kemal Kurşunluoğlu, gazeteci, şair, yazar (d. 11 Nisan 1921, Ankara, ö. 14 Eylül 1998, İstanbul).

Ankara Lisesi’ni bitirdi (1940). Ticaret Vekâleti Dış Ticaret Dairesi’nde çalışırken üç yıl süreyle Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü’ne devam etti. Haftalık köylü gazetesi Battal Gazi’yi (1947) yayımlayanlar arasında yer aldı. 1951-75 arasında Başkent, Kuvvet, Demokrat Ankara, Yeni Istanbul, Vatan, Akşam, Hürriyet ve Günaydın gazetelerinde, Türk Haberler Ajansı’nda ve ABC, Yön, Ant, Kim dergilerinde çalıştı. Bayındırlık Bakanlığı Basın Bürosu’nu yönetti (1963). 1975 sonunda Cumhuriyet’te yazmaya başladı.

İlk şiiri 1942’de Gençlik dergisinde yayimlanan Mehmed Kemal toplumcu şiir hareketine katılan şairler arasında yer aldı. Şiirleri daha sonra Kaynak, Seçilmiş Hikâyeler Dergisi, Yeryüzü, Yeditepe, Yön, Dost, Türk Dili, Yansıma, Sanat Olayı ve Yeni Düşün gibi dergilerde yayımlandı. Kurduğu Meydan adlı dergi bir sayı çıktı (Ankara, 15 Mayıs 1948). Ayrıca siyasal röportajlarla ilgi uyandırdı ve Söz Gibi (1977) adlı şiir kitabıyla 1978 ’nü kazandı.

Mehmed Kemalin başlıca şiir kitapları Birinci Kilometre (1945), Dünya“Güzel Olmalı (1954), Öğle Rakıları (1986) ve TükenmezlBütün Şürleri’dir (1990). Ayrıca Sürgün Alayı (1974) ve Pulsuz Tavla (1976) adlı iki roman yazmış, anı, fıkra ve röportajlarını Acılı Kuşak (1968), Politika ve Ötesi (1970), 12 Mart, Öfkeli Generaller ve Işkence (1974), Sol Kavgası (1975), Ara Rejim Kara Rejim (1979), Celal Bayar Efsanesi ve Raftaki Demokrasi (1981), Bir Deste İskambil (1985), Bu Darbeler Kimin İçin (1986), Nerde Eski Seçimler (1991), Gayri Resmi Yakın Tarih (1991) adlı kitaplarda toplamıştır

 

Aşıkaneden Çırılçıplak
Hani kanlı, sıcak ağustos günleri
Bir bulur belirir ya gökte,
Serinlik verir, gölge verir ya;
Tıpkı öyle, öylesine,
Sıkıntılı, acı günlerimde
Serinletirsin yüreğimi..
 
Hani karanlık korkunç gecelerde
Bir ışık belirir ya uzaklardan,
Bir yıldız çavar ya gökten,
Uzar, uzar, uzar
Düşer gibi olur ya toprağa
Arkasından ışıltılı bir iz bırakarak;
Sevindirir, ümit verir ya
Yolunu kaybeden yolculara;
Tıpkı öyle, öylesine
Nur serpersin, aydınlık olursun
Karanlık düşüncelerime..
 
Bir kere sevdalanmışım sana,
Meyil vermişim;
Namusum, arım demişim;
Gözüm,
Canım,
Efendim,
Devletli sultanım,
Çocuğumun anası,
Karım demişim..
Basmışım bağrıma..
Eskiden
İri memeleri severdim
Geniş kalçaları..
 
Şimdi
Memeler bir çift güvercin
Uçtu uçacak,
Kalçalar eriyerek avuçlarımda..
 
 
Unutulmaz Oldu
Geceyi yudular
Yağmurla,
Işıttılar
Şimşekle,
Korkuttular
Gök gürültüsüyle..  
Gece yundu, ışıdı, korktu.
Unutulmaz oldu..
 
Dişi
Bu şakır şakır yağan yağmur,
Suya özlemi
Toprağın..
Bozkırı dolduran rengarenk koku,
Arıya özlemi
Çiçeğin..  
Bu geniş omuz, gerinen kol,
Kadına özlemi
Erkeğin..

 

No Responses

  1. A.Arif Efler 22 Ekim 2019

Sen de birkaç kelam et...

Select Language