Mehmed Sahib Efendi 48

Mehmed Sahib Efendi

, (pirizade) ( d. 1674, İstanbul – ö. 25 Haziran 1748, İstan­bul).

Yeniçeri ağalarından Piri Ağa’nın oğluy­du. Medrese öğrenimi gördü; fetva emini Gelibolulu Mahmud Efendi’den mülazemet aldı (1695). 1701’den başlayarak çeşitli medreselerde müderrislik yaptı. 1722’de Selanik, ardından da Yenişehir (bugün Larisa, Yunanistan) kadılığına atandı. Daha sonra I. Mahmud‘un imamlığına ve şehzade­lerin hocalığına getirildi (1727). 1730’da Bursa kadısı oldu ve Mekke payesi aldı. 1731’de padişahın baş imamı ve İstanbul kadısı oldu. Anadolu (1734) ve Rumeli (1736) payelerini aldıktan sonra fiilen Ru­meli kazaskeri oldu (1737). 1738’de kazas­kerlikten alındıysa da 1743’te yeniden bu göreve getirildi. 1745-46 yıllarında şeyhülis­lamlık yaptı.

Döneminin tanınmış bilginlerinden olan Mehmed Sahib Efendi’nin en önemli çalış­ması, ’un Mukaddime adlı yapı­tının yarım kalmış bir çevirisi olan Tercüme-i Mukaddime-i İbn-i Haldun’dur (1858-59, 2 cilt). Çeviri daha sonra Cevdet Paşa tarafından tamamlanmıştır. Mehmed Sahib Efendi’nin Sahib mahlasıyla Türkçe, Arap­ça ve Farsça yazdığı şiirleri bir Divan’da toplanmıştır.

Abdülaziz’in tahttan indirilmesinde önemli rol oynamış Osmanlı sadrazamı

 

Sen de birkaç kelam et...

Select Language