Miralay Sadık Bey

Miralay Sadık Bey, asker ve siyaset adamı (d. 1869, İstanbul ö. 23 Şubat 1940, İstanbul).

Mekteb-i Harbiye’yi bitirdi (1882). Aynı okulda bir süre öğretmen olarak görev aldı, daha sonra Trablusgarp ve Suriye’de bulundu. Manastır’da görevliyken Halvetiye tarikatına girdi. Aynı dönemde ’nde görev aldı ve Manastır şubesinin başkanı oldu. II. Meşrutiyet’in ilanı (1908) sırasında üstlendiği önemli rol nedeniyle büyük ün kazandı ve örgütte hızla yükseldi. Debre mutasarrıflığı görevinde bulundu, daha sonra Harbiye Nezareti Süvari Dairesi ikinci başkanı oldu. İttihat ve Terakki yönetimiyle anlaşmazlığı üzerine miralay rütbesindeyken askerlikten ayrıldı, ’nın kurucuları arasında yer aldı (1911). Bir süre sonra Şaban Efendi ve Gümülcineli İsmail Bey ile birlikte örgütün yönetimini ele geçirdi. Halaskâr Zabitan (Kurtarıcı Subaylar) Grubu adlı askeri komiteyi yönlendirerek 1912’de İttihat ve Terakki hükümetini düşürdü. İttihat ve Terakki’nin 23 Ocak 1919’teki ’yla yönetime yeniden el koymasının ardından Paris’e, oradan da Mısır’a kaçtı.

Mondros Mütarekesi (30 Ekim 1918) sonrasında yeniden ülkeye döndü (25 Nisan 1919). üyeliğine getirildi. Yeniden canlandırılan Hürriyet ve İtilaf Fırkası’nın başkanlığına seçildi. İngiliz Muhipleri Cemiyeti’nde görev aldı. Kurtuluş Savaşı (1919-22) sonrasında 5 Kasım 1922’de İngiliz elçiliğine sığındı. Bir İngiliz gemisiyle Romanya’ya gitti.

Anadolu Selçuklu Devletinde, II. Keyhusrev döneminde devlet yönetiminde büyük etkisi olmuş vezir

 

Sadık Bey 1924’te listesine alındı. 1927’de de vatandaşlıktan çıkarıldı. 1938 affında ülkeye dönmedi. Daha sonra Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’ye başvurarak, vatan haini sayılmaması ve emeklilik hakkının tanınması koşuluyla Türkiye’ye dönmek istediğini bildirdi. İnönü’nün girişimiyle İstanbul’a döndüğü gece öldü.

Sen de birkaç kelam et...

Select Language