Sabiilik

Sabiilik, İslamın doğduğu dönemde (7. yy) Ortadoğu’da . Sabi adının, Tevrat’ta “göklerin ordusu” olarak anılan ve yıldızlarla eşleştirilen melekleri belirtmek üzere İbranice tsabha (ordu) sözcüğünden türediği sanılır.

İslam tarihçilerine göre merkezi Harran olan Sabiilik başlangıçta tek tanrıcı bir dindi. Sabiiler Tanrıya gösterdikleri saygı nedeniyle adını açıktan söylemezler, ona yaklaşmak için meleklerin aracılığına başvururlardı. Meleklerin yıldızları yurt edindiklerine ve evreni oradan yönettiklerine inandıkları için yıldızlara büyük saygı gösterir, onların hoşnutluğunu kazanmaya çalışırlardı. Ama Sabiilik zamanla kaba bir putçuluğa dönüştü. Melekleri simgeleyen yıldızlar tanrı yerine konuldu, onlar adına tapınılan putlar yapıldı, bu putlar çevresinde boş inançlar oluşturuldu, bu putlara kız çocuklarının kurban edildiği bile oldu. Sabiilik İslamdan sonra da uzun bir süre varlığını korudu. Yıldızları kutsal saymaları, Sabiiler arasında astronominin gelişmesini sağladı. Günümüzde de Kerbela ve Hille yörelerinde olduğunu söyleyen kişiler vardır. Sabiilik çoğunlukla Mandayya diniyle karıştırılır.

İki bayram ayı arasında kalan, oturma ayı da denilen Hicri takvimdeki 11. ay

 

Kuran’da Yahudiler ve Hıristiyanlarla birlikte anılan Sabiilerin Tanrı’ya ve ahirete inanıp iyi işler yapmaları halinde ödüllendirilecekleri bildirilir (Bakara 62, Mâide: 69). Bazı Kuran yorumcularına göre Zerdüşt’ün müritlerinden bir grup olan Sabiiler meleklere, yıldızlara ve Güneş’e taparlar. İslam öncesinde, geleneksel Arap inancını terk edenlere de Sabii denirdi. Hz. Muhammed ve ilk Müslümanlar da Mekkelilerce Sabii olarak nitelenmişti. Buna dayanarak Sabiilerin haniflerle aynı kimseler olduğunu öne sürenler de vardır. İslamda Yahudilere ve Hıristiyanlara olduğu gibi Sabiilere de hoşgörüyle davranılması nedeniyle, daha sonraki dönemlerde bazı topluluklar kendilerine Sabii sıfatını yakıştırarak bu hoşgörüden yararlanma yoluna gitmişlerdir.

Sen de birkaç kelam et...

Select Language