Saddık

, (İbranicede “sıddık”, “doğru kişi”) olarak da yazılır, Yahudiliğin dinsel ülkülerini benliğinde toplayan kişi. ’a göre doğru ve adil davranan, hükümdarsa saltanatında bu ilkelere uyan ve bundan sevinç duyan kimsedir. ’a göre dünya, doğruluktan şaşmaz (gamur ) 36. kişinin erdemi sayesinde varlığını sürdürmektedir. Gene Talmud’a göre bu kişilerin bazı özel ayrıcalıkları, ama bunların yanında da bazı özel yükümlülükleri vardır. Yaşamları Tora’nın canlı bir ifadesi olarak görüldüğünden davranışları öğretilerinden bile önemlidir. Çağdaşlarının günahlarından kısmen sorumlu tutulurlar; dualarının kabul edilip edilmediğini de bildikleri: varsayılır.

18. yüzyılda ortaya çıkan Hasidilikte dinsel önder olarak görülen bu kişilerin şefaat yetkisi olduğu kabul edildi. Hasidiligin ilk dönemlerinde sürekli dolaşan saddık’lar 18. yüzyılın sonlarına doğru evlerinde oturup gelenlere öğüt ve bilgi vermeye, para karşılığında şefaatçi olacaklarının güvencesi sayılan kitte’ler yazmaya başladılar. Bu gelişmeler bir zamanlar Yahudi cemaatlerinde ruhani açıdan önemli rol oynayan bir kurumun gitgide yozlaşmasına yol açtı.

Tasavvufta, dünyadan el etek çekerek kendini Tanrı’ya kulluk ve ibadete adayan kişi

 

Sen de birkaç kelam et...

Select Language