Safvet Nezihi

Safvet Nezihi, asıl adı , Cumhuriyet’in ilk yıllarında popüler ve duygusal romanlarıyla adını duyuran romancı (d. 1871, İstanbul 6. 3 Aralık 1939, İstanbul).

Mekteb-i Sultani’de (bugün Galatasaray Lisesi) okudu. Kapalıçarşı’da kuyumculuk yaptı. Düzensiz, bohem bir yaşam sürdü ve  Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde öldü.

Safvet Nezihi, bir yandan kuyumculuk yaparken, bir yandan da İkdam, Servet-i Fünun, Malumat gibi gazete ve dergilerde makale, öykü, roman yazdı. 1908’den sonra Resimli Kitab dergisindeki yazılarıyla tanındı. En çok (1898, 1961) adlı romanıyla ünlendi. Romantik bir aşkı konu alan bu kitap geniş ilgi topladı ve birkaç kuşak okunarak Türk edebiyatının en uzun ömürlü romanlarından biri oldu. Öbür romanları Teehhül Aleminde (1899), (1901) ve Müsebbib’de (1910) genellikle aşk serüvenlerini işledi. Mehmet Rauf’un etkisinde kaldığı gözlenen Safvet Nezihi’nin ayrıca (1911) adlı bir oyunuyla (1903) adlı bir öykü kitabı vardır.

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Cingöz Recai, Yalnızız gibi eserleri olan Türk edebiyatının öncülerinden gazeteci ve yazar

 

Sen de birkaç kelam et...

Select Language