Sahn-ı Seman Medresesi

, olarak da bilinir, ’in (Fatih) İstanbul’da yaptırdığı, 1471’de açılan yüksek düzeyde öğretim kurumu. içinde yer alan ve caminin iki yanında sıralanan medreseler, Baş Kurşunlu, Baş Çift Kurşunlu, Ayak Çift Kurşunlu ve Ayak Kurşunlu adlarını taşıyordu (bak. ). Her biri sahn denen, yüksek düzeyde birer din okuluydu.

Konya’da, Anadolu Selçuklu veziri Sahib Ata Fahreddin Ali’nin yaptırdığı cami, türbe, hankâh ve hamamdan oluşan külliye

 

Osmanlı eğitim kurumlarının en gelişmişi ve sistemlisi olan bu medreselerin ders programlarını Mahmud Paşa ile Molla Hüsrev ve Ali Kuşçu hazırlamışlardı. Bu program, Fatih Külliyesi vakfiyesinin koşulları arasında yer almıştır. Vakfiyeye göre, medreselere akli ve nakli bilimlerde dönemin en yetenekli ve uzman bilginlerinin atanması önkoşuldu. Akli bilimler kapsamında, tıp dışındaki fen bilimleri, matematik ve astronomi, nakli bilimler olarak da tefsir, fıkıh, kelam, Arap dili ve edebiyatı okutulurdu. Öğretim dili Arapçaydı. Sahn medresesindeki öğrenimin temel amacı bilgi sahibi kılmak, “tarik-i tedris”e (eğitim) ve “tarik-i kaza”ya (yargı) aday hazırlamaktı. Süleymaniye medreseleri açılıncaya değin Sahn-ı Seman Medreseleri ile gene II. Mehmed’in Ayasofya ve Eyüp’te açtığı sahn medreseleri İstanbul’daki en yüksek düzey öğretim kurumlarıydı.

Sen de birkaç kelam et...

Select Language